Valt het u ook op dat er de aandacht voor de dieperliggende aspecten rond het klimaatprobleem groeit? Steeds vaker krijgen sociologen, psychologen en filosofen het woord om te duiden wat er gaande is.

En om aan te geven hoe we een weg ecologische crisis kunnen vinden. Want het besef dringt door dat we er niet komen met zonnepanelen, afvalscheiding en een dagje minder vlees.

Onlangs was ook de Denker des Vaderlands, filosoof René ten Bos, gevraagd te spreken op een avond over biodiversiteit in Nijmegen. Ten Bos is schrijver van het boek ‘Dwalen door het Antropoceen’ en verdiept zich steeds meer in de eco-psychologie, vertelde hij het 100-koppige publiek.

Lastig aan onderwerpen als klimaatverandering en het verdwijnen van soorten planten en dieren, zei hij, is dat het ‘hyperobjecten’ zijn. Veel te groot om als mens te overzien, ook omdat we er zelf deel van uitmaken. Daarom krijgen we er zo lastig grip op. En is het zo moeilijk om te zien welke rol je er als individu in speelt.

Ten Bos toonde zich daarom niet erg optimistisch over de mogelijkheden om het tij van de afname van biodiversiteit te keren. Wel is iedereen in deze kwestie ‘statistisch relevant’, zei hij. Hij vergeleek het met een zandhoop: 1, 2, 3, 10 of 100 korrels maken geen zandhoop, maar met steeds één korrel erbij, is het op een bepaald moment wel een zandhoop. Zoals de vliegreis die je maakt er wel degelijk toe doet – het is een van die korrels die samen die nare klimaatveranderingszandhoop maken.

Maar dan is ook die geveltuin met bijenplanten die je aanlegt een zandkorrel, nam de zaal zijn boodschap op positieve manier over. Net als biologisch gaan eten, minder autorijden en het bestrijden van exoten zoals Japanse duizendknoop en springbalsemien in het park in de buurt.

De uitspraak van Ten Bos leek me in elk geval een goede communicatieboodschap om in te – blijven – zetten voor het groene doel. Want uit de psychologie komt ook naar voren dat wij mensen er allemaal zo graag toe doen. We kunnen de boel misschien niet goed overzien, maar we willen wel belangrijk zijn. Dus laten we iedereen voorhouden: ‘U bent statistisch zeer relevant!’